Patron, Szkoła Podstawowa im. mjr Henryka Dobrzańskiego "Hubala" w Sejnach

Szkoła Podstawowa w Sejnach

im. mjr Henryka Dobrzańskiego "Hubala"

Patron szkoły Henryk Dobrzański - Hubal

Henryk Feliks Józef Dobrzański urodził się 22 czerwca 1897 roku w Jaśle. Od młodzieńczych lat Henryk interesował się wojskiem, miał również ogromne zamiłowanie do jeździectwa. W 1914 roku wstąpił jako ochotnik do formujących się oddziałów Legionów Polskich w Krakowie. Wraz z 2 pułkiem ułanów przeszedł cały karpacki szlak bojowy. Za męstwo został odznaczony krzyżem Virtuti Militari V klasy, czterokrotnie Krzyżem Walecznych, później Krzyżem Niepodległości. Po wojnie 1918 roku wraz z 2 pułkiem ułanów został skierowany do garnizonu w Bielsku. Z tym pułkiem Dobrzański związał swoje losy na wiele lat. Służbę zaczynał od stopnia plutonowego, w sierpniu 1920 roku awansował na porucznika, a w 1922 roku został rotmistrzem.

W latach 1924 - 1928 dał się poznać jako doskonały sportowiec. Sławę przyniosły mu starty w polskiej ekipie jeździeckiej. Ogromny sukces wraz ze swoimi kolegami odniósł na międzynarodowych zawodach hipicznych w Nicei, Londynie, Warszawie i Aldershot. Był niezwykle utalentowanym jeźdźcem, zajmował wysokie miejsca na zawodach krajowych, wszedł w skład ekipy olimpijskiej do Amsterdamu w 1928 roku

Wybuch II wojny światowej zastał majora w Wołkowysku. Major jednak nie zamierzał czekać, aż wojna przyjdzie do niego. Przejął dowództwo 110 pułku ułanów i postanowił przedrzeć się do walczącej jeszcze Warszawy. Poprowadził oddział do granicy litewskiej i przekroczył ją w okolicy Sejn. Kapitulacja Warszawy 28 września 1939 roku postawiła majora i jego żołnierzy przed dylematem: walczyć dalej w Polsce lub Francji czy złożyć broń? Major zdecydował się na walkę w kraju, na samodzielne działanie przeciw okupantowi.

Odtąd Kielecczyzna stała się terenem działania jednostki żołnierzy Oddziału Wydzielonego Wojska Polskiego mjr Hubala znanych jako "Hubalczycy". Major Dobrzański "Hubal" stał się dowódcą pierwszego zorganizowanego oddziału partyzanckiego przeciw okupantowi Polski. Oddział rozrastał się i w szczytowym momencie liczył ponad 300 osób. Na wieść o tworzącym się oddziale partyzanckim przybywali ochotnicy, dostarczano broń, żywność. Istnienie tak licznego oddziału nie mogło być zlekceważone przez Niemców, zwłaszcza, że partyzanci często dawali znać o sobie. W starciach z partyzanckim oddziałem nieprzyjaciel ponosił dotkliwe straty.

W końcu kwietnia 1940 roku Niemcy ściągnęli do lasów spalskich duże siły i zacieśnili pierścień okrążenia wokół żołnierzy Hubala. 29 kwietnia 1940 roku Hubal wraz z kilkunastoma żołnierzami zatrzymał się późną nocą w zagajniku koło Anielina, aby odpocząć. Niebawem zjawili się Niemcy. Zaskoczeni żołnierze majora stanęli do walki, rozpoczęła się strzelanina. Była to ostatnia potyczka majora Hubala. AnielinZginął 30 kwietnia 1940 roku w zagajniku pod kielecką wsią Anielin.

Adiutant mjr. Hubala, "Dołęga" pisał między innymi w komunikacie z dnia 4 maja 1940 roku, że zginął Człowiek, który swej przysięgi Żołnierskiej nie złamał, Honoru Żołnierza Polskiego nie splamił. Ciała majora nigdy nie odnaleziono. Niemcy postarali się, żeby wszelki ślad po nim zaginął. Wkrótce po śmierci Hubala 24 czerwca 1940 roku jego oddział przestał istnieć jako zorganizowana jednostka bojowa. Jednak na zawsze przetrwała pamięć o bohaterskim majorze Hubalu. W 1966 roku major Hubal został pośmiertnie odznaczony Krzyżem Virtuti Militari IV klasy.

Na podstawie ksiązki M.Dereckiego "Tropem majora Hubala"

do góry


Szkoła Podstawowa w Sejnach, administrator: Joanna Milewska od wrzesień 2008,
Laura Sikorska i Alicja Staśkiel (zast. w roku szk. 2014/2015)